Reisverslag “Zuidelijk Afrika 2000”

 

In juli / augustus 2000 hebben we met Djoser een rondreis door zuidelijk Afrika gemaakt. We hebben de volgende landen bezocht:

  Zuid-Afrika

  Namibië

  Botswana

  Zambia

  Zimbabwe

 

Dag 1

Vertrek met Lufthansa via Frankfurt en Johannesburg naar Kaapstad.

Dag 2

’s Ochtends aankomst in Kaapstad. Nadat we met de groep hebben kennisgemaakt, ingecheckt zijn in het hotel en wat flappen hebben getapt vertrekken we met de boot naar Robbeneiland. Het oorspronkelijke plan was om naar de Tafelberg te gaan, maar de top lag verscholen in de mist (‘de tafel was gedekt’).

Robbeneiland is zeer indrukwekkend, zeker doordat de rondleidingen door ex-gevangenen worden gegeven.

Dag 3

Vertrek uit Kaapstad in onze truck “Lucky”, langs de kust richting Clanwilliam. In Lamberts Bay stoppen we bij de Jan van Gentenkolonie. Duizenden vogels leven letterlijk op elkaar gepakt en de stank van zoveel vogelpoep is gigantisch. Ondanks de viezigheid waarin ze leven zijn de Jan van Genten prachtige vogels.

 

 

Aan het eind van de middag zetten we voor het eerst de tenten op aan de rand van de rivier. Het is om zes uur al donker dus moeten we aardig voormaken. Tijdens het avondeten rond het kampvuur wordt al snel duidelijk dat het hier winter is: het koelt flink af tot een paar graden boven nul. Onze donzen slaapzakken zijn echt geen overbodige luxe.

Dag 4

Na het ontbijt en het inladen van de tenten en bagage vertrekt de truck richting de grens met Namibië. Het landschap wordt steeds kaler en leger. Aan de oever van de Oranjerivier slaan we ons tentenkamp op. Aan de overkant kunnen we de Fish River Canyon al zien liggen

Dag 5

De zonsopgang met de mist boven de rivier is schitterend, maar door de kou hebben we nog niet echt zin in de geplande kanotocht. Het water stroomt echter niet erg hard, dus er moet hard gepeddeld worden om vooruit te komen en is de kou snel vergeten. 

Na het kanoën steken we de grens met Namibië over en vervolgen we onze weg richting de Fish River Canyon. De weg is verschrikkelijk slecht met gigantische kuilen en stukken mul zand waar we af en toe in vast blijven zitten, maar zeker het laatste stuk langs de canyon is erg mooi. We rijden door naar mooi uitkijkpunt waar we blijven tot de zon onder is.

 

Dag 6

Vandaag staat de afdaling in de canyon op het programma. Nadat we 500 meter naar beneden zijn geklauterd, nemen we een duik in een van de poeltjes die zijn overgebleven nadat de rivier is opgedroogd (droge tijd). De klim omhoog is door het gelopen tempo best pittig, maar de koude biertjes die in de truck staan te wachten maken veel goed. We rijden vanaf de rand van de canyon meteen weer verder naar Bethanie, een camping in een zeer klein plaatsje. De eigenaar is met een experiment bezig: hoe zorg je in zo kort mogelijke tijd dat er geen gasten meer komen.

Dag 7

Voor het vertrek naar Sesriem bij de Sossusvlei, zou de eigenaar regelen dat we om 6 uur ‘s ochtends grottekeningen van de Bosjesmannen kunnen bezichtigen. Onze vriend had zich verslapen, zijn jeep had een lekke band en zijn motor wilde niet starten. Dan maar geen tekeningen, alleen zonde van het vroege opstaan!

’s Middags aankomst in Sesriem, waar we een schitterende campsite krijgen toegewezen. Vanaf de site kan je zo het ‘veld’ in lopen en voor het eerst hebben we echt het gevoel in Afrika te zijn. Zeker als de avondzon alles een rode gloed geeft en we in de verte de eerste gemsbokken zien staan. ’s Avonds bij het kampvuur naderen de gemsbokken tot minder dan 15 meter! Wat een indrukwekkende dieren.

 

Dag 8

Om 5 uur opstaan voor het beklimmen van de zandduinen. We parkeren de truck bij ‘Dune 45’ en beginnen aan de klim. Het probleem van de zandduinen is dat het vanaf beneden niet zo hoog lijkt en we gaan dan ook te voortvarend (rennend) van start. Halverwege is de koek op en totaal gesloopt komen we boven aan. Tot de zonsopgang op adem komen en dan genieten. De duinen worden naarmate de zon stijgt steeds roder en het landschap krijgt een haast surrealistisch karakter.

Na duin 45 rijden we verder naar de Sossusvlei, waar we met een lokale gids, ‘Bushman’, een wandeling maken, met als hoogtepunt de ‘dode vallei’, waar bomen staan die al 300 jaar dood zijn, maar door afwezigheid van vocht niet kunnen verrotten.

 

 

Vroeg in de middag vertrekken we richting Swakopmund. Omdat de diesel bij het plaatselijke tankstation is uitverkocht wordt de verder erg saaie rit toch nog spannend, maar op de laatste druppels halen we Walvisbaai, vanwaar we na het tanken in een half uurtje naar Swakopmund rijden. Omdat iedereen zich stoffig en vies voelt is de warme douche zeer welkom. De campsite ligt zo’n beetje op het strand dus is het ’s avonds heerlijk inslapen met het geluid van de ruisende zee.

Dag 9

Vandaag vrije dag in Swakopmund. De compleet Duitse stad, inclusief Konditorei met sachertorte, bazaar met bier en bratwurst en een heuse ‘Kaiser Wilhelm Strasse’ veroorzaakt wel een kleine cultuurshock. De rest van de dag maar een beetje relaxen op de terrasjes, morgen wordt een lange dag.

Dag 10

5:30 uur opstaan, voor het vertrek naar Ethosha (wildpark in het noorden van Namibië). Het eerste stuk is een lange rechte weg door een volledig kaal landschap. Er was ons verteld dat de wind hier altijd pal tegen staat en dat klopte: de truck haalde amper de 70 km/u. Als we aan het eind van de dag de poort van het park door zijn, is er meteen al veel wild te zien zoals giraffen, gnoes, zebra’s en springbokjes. Als we na een halfuurtje op de campsite van Okaukuejo aankomen is het echt feest: in de drinkplaats (waterhole) die tegen de campsite aanligt zijn wel veertig olifanten een bad aan het nemen. Later komen ook nog een kudde zebra’s en een giraffe drinken.

 

 

Het verblijf op deze campsite is erg spectaculair; als je in het donker na het toilet gaat lopen de jakhalzen met je mee (er wordt ’s nachts ook flink wat gejankt).

Dag 11

Vandaag een hele dag gamedrive door het park. We zien olifanten, giraffen, gnoes, vechtende gemsbokken, hartebeesten, kudu’s, struisvogels, black faced impala’s, etc, etc. Als we bij een verlaten waterhole aankomen hebben we echt geluk: een groep van zo’n tien leeuwen komt net aanlopen en gaat rustig aan de waterkant liggen om wat te drinken. Als na twintig minuten een tweede busje aan komt rijden lopen ze echter al weer weg. Perfecte timing dus.

 

 

’s Middags nog even relaxen bij het zwembad en dan lekker bij het vuur van de braai gaan zitten.

De rest van de avond kiezen we ervoor om heel stil bij de waterhole te kijken. Deze is goed verlicht en is zoals thuis blijkt zelfs life te volgen via www.africam.com. We hebben weer geluk: een olifant en een neushoorn met jong. Na een uurtje hebben we het gezien en lopen we terug naar de tent. Helaas 5 minuten te vroeg; we missen het gevecht tussen de olifant en de neushoorn.

Dag 12

Vandaag maken we nog een korte gamedrive en is het de rest van de dag luieren bij het zwembad of genieten van al het wild bij de waterhole.

Dag 13

Om 8:00 uur vertrek voor weer een lange busdag naar Windhoek. Onderweg bezoeken we het stadje Okahandja en een marktje met veel houtsnijwerk. Bij Joe’s Beer House eten we ’s avonds voor het eerst lokaal wild; vooral gemsbok is echt voortreffelijk.

Dag 14

Wakker geworden met ijs op de tent en op de slaapzakken. Het heeft dus flink gevroren. Vandaag wederom een lange busdag naar de grens met Botswana, waar we overnachten in het plaatsje Ghanzi.

Dag 15

We vertrekken vroeg richting Maun, vanaf waar we de Okavango Delta gaan bezoeken. Om goed in de stemming te raken bespreken we de ongelukken van de afgelopen jaren. Een Australische jongen is door een nijlpaard in zijn lies gebeten, wat hij niet heeft kunnen navertellen; een ander raakte slechts een arm kwijt…

Dag 16

Na een hobbelige en zanderige 2 uur rijden komen we bij het water van de Okavango Delta aan. De mokoro’s (uitgeholde boomstammen) liggen al klaar. Achterop staat een pooler die met een lange stok het wankele bootje met zijn twee passagiers voortduwt.

 

 

Na een paar uur leggen we aan, zetten de tenten op en proberen in de harde wind iets dat op lunch lijkt klaar te maken. Na de broodjes zand wassen we de borden in de rivier (oppassen voor krokodillen!) en vertrekken we voor een wandeling naar de Hippo-pool, een klein meertje waarin een stuk of tien nijlpaarden aan het badderen zijn. Ze komen heel langzaam steeds iets dichter bij, zodat we ze steeds beter kunnen zien. Alhoewel je je kan afvragen of je in ons geval wel over “zien” kan spreken; Tree, een van de gidsen, heeft nog maar één oog, maar daarmee ziet hij alles. Zo wijst hij wat krokodilletjes op een eilandje aan, die in de zon liggen te drogen. Wij met onze sterke verrekijkers moeten nog 10 minuten turen voordat we ze ook ontdekt hebben.

Dag 17

In de ochtend maken we een wandeling van een paar uur in kleine groepjes met twee gidsen. We zien vooral veel verse sporen, waaronder de afdrukken van een aanval van een leeuw op een zebra… De slaapplaats van de leeuw in het zand was zelfs nog warm.

Met een omtrekkende beweging naderen we een groep giraffen en een olifant. Vergeleken met het bekijken van een olifant vanuit de truck is dit heel indrukwekkend: omdat je te voet erg kwetsbaarder bent is je ontzag voor het dier veel groter.

Na de wandeling breken we de tenten op en varen de mokoro’s ons weer terug naar Maun.

Dag 18

Vanwege het negatief reisadvies voor Zimbabwe zijn er wat wijzigingen in het reisschema, en hebben we vandaag een monsterrit voor de boeg. In het donker vertrekt de bus naar Chobe, waar we om 15:00 uur aankomen. In tien minuten zetten we de tent op, waarna we een sunset-cruise maken. Hoewel we ons er niet veel van hadden voorgesteld wordt het een van de hoogtepunten. De boot nadert nijlpaarden tot een paar meter en midden op de rivier zwemmen de overstekende olifanten langs ons heen.

Dag 19

Met de pont varen we naar de Zambia, vanwaar het nog een stukje rijden is naar Livingstone bij de Victoria-watervallen. De camping is erg luxe met overal groen gras en aangelegde beplanting. ’s Middags gaan we eerst met de taxi naar de immigration voor een re-entrance-visum. We willen namelijk morgen toch even in Zimbabwe kijken, maar willen daarna ook weer terug naar Zambia kunnen. Rest van de middag bekijken we de Zambia-kant van de Vic-falls.

 

Dag 20

Door de taxichauffeur worden we bij de grenspost afgezet. Vanaf de grenspost aan de Zambia-kant lopen we over de brug naar Zimbabwe, waar het qua toeristen redelijk uitgestorven is. De souvenirverkopers zijn dan ook zeer opdringerig. De watervallen liggen voor 80% aan deze kant en als we wat dichterbij komen wordt ook duidelijk waar de bijnaam “de rook die dondert” vandaan komt.

Terug in Zambia besluiten we een stuk langs de bovenkant van de watervallen te lopen. Het water stroomt erg snel en de verschillende oversteekjes van de rivier zijn best gevaarlijk. Uiteindelijk lopen we tot een stilstaand pooltje precies boven de waterval, waar we een duik nemen.

Dag 21

De truck brengt ons vandaag naar Nata. Eerst moeten we met het pontje de grens van Zambia met Botswana over. De grensovergang wordt opnieuw bestraat (dat duurt al 3 jaar!) en er staat ook nog een vrachtwagen in de weg, dus we kunnen niet verder. Er ontstaat achter ons een gigantische file, maar niemand is geautoriseerd om de vrachtwagen weg te zetten. Iedereen staat met de armen over elkaar en er gebeurt niets. Een oplegger die dacht er wel langs te komen zit al snel muurvast in het zand. Uiteindelijk halen we zelf maar wat afzettingen weg, waarna we over het halfbestrate gedeelte de pont kunnen bereiken.

In Nata aangekomen gaan de diehards nog voor de excursie naar de zoutvlaktes, waar voor het eerst sinds jaren water staat. Veel flamingo’s en pelikanen.

Dag 22

Vandaag terug naar Zuid-Afrika. We overnachten in ‘Jan se Gat’ en die naam dekt ook precies de lading. Bij een riviertje is een enorm gat, wat het erf vormt van de camping van Jan. De laatste kampvuuravond wordt afgesloten met muziek en veel drank.

Dag 23

Vanaf Jan se Gat rijden we naar Pretoria, waar we in de middag wat rondslenteren en lekker luieren in het park van het Union Building.

Dag 24

’s Ochtends brengen we een bezoek aan Soweto in Johannesburg, waar we het oude huis van Nelson Mandela, nu museum, bezoeken. We rijden ook langs het huis van Winnie Mandela, zeer groot en zwaar bewaakt. De meeste indruk maakt toch wel het bezoek aan ‘Mandela Village’. Een krottenwijk waar de mensen wonen die na de vrijlating van Mandela naar Johannesburg zijn gekomen.

Aan het begin van de avond vertrekt het vliegtuig vanuit Johannesburg.

Dag 25

Aankomst Amsterdam …..