Terug naar de Homepage

 

Nepal

 

In november 2001 heb ik (Eric) mijn opgespaarde vakantiedagen van de afgelopen jaren opgemaakt in Nepal (Summum) in gezelschap van mijn vader en mijn zus. Hieronder het reisverslag.

 

Dag 1

Om 14:00 uur verzamelen we op Schiphol. Er was ons verteld dat er vanwege 11 september drie uur van te voren moet worden ingecheckt. Dat blijkt nogal mee te vallen: we kunnen zelfs met een vliegtuig eerder naar Londen. Na vier uur wachten vertrekken we met Qatar Airways naar Doha in Qatar. In het vliegtuig is lekker rustig zodat we languit over meerdere stoelen kunnen liggen. Uitgerust landen we om 6:30 op Doha.

Dag 2

In de twee uurtjes die we op Doha moeten wachten leren we al een aantal mensen van de groep kennen en we krijgen er steeds meer zin in. Na het laatste stukje vliegen komen we begin van de middag in Kathmandu (KTM) aan. Daar worden we opgewacht door Theo, onze reisbegeleider. Theo is heel blij ons te zien, maar dat heeft waarschijnlijk ook te maken met de nieuwe voorraad sigaren die we op Schiphol hadden meegekregen. Kijk op http://www.lowlandstravel.nl/ voor Theo zijn eigen reisorganisatie!

Vanaf de luchthaven worden we naar het hotel (Tradition) in Thamel gebracht. Nadat de kamers verdeeld zijn verzamelen we op het dakterras. Het is 20-25 graden, lekker zonnetje, biertje erbij, … Dit gaat helemaal goed komen!

’s Avonds eten we in een klein restaurantje, de schoenen gaan uit en in kleermakerzit krijgen we allerlei Nepalese specialiteiten voorgeschoteld. Daarna is in het restaurantje de première van een documentaire over het leven in West-Nepal, gemaakt door een lokale filmmaker. Heel erg leuk.

Dag 3

Na het ontbijt maken we een rondje in Thamel, waar we nog wat spullen kopen/huren voor de trekking, maar waar we vooral de sfeer van deze drukke stad op ons laten inwerken. Na een lekkere lunch in de tuin van “Nordfield Café”, lopen we richting Durban Square, waar we de rest van de middag rondslenteren tussen de vele tempels. ’s Avonds eten we met de groep bij “The Third Eye”, waar ze heerlijke curries hebben.

 

holy_man.jpg

Dag 4

Vandaag staat een tripje naar Kirtipur op het programma. Het is een klein dorpje op een heuvel, een paar kilometer buiten KTM. Overal in het dorp wordt midden op straat rijst gedroogd op grote rieten matten, waar we voorzichtig omheen lopen. Vanuit het dorp maken we een wandeling van een paar uur door de rijstvelden. Wat opvalt is dat het hier de vrouwen zijn die op het land aan het werk zijn. De laatste rijst moet binnengehaald, omdat het seizoen religieus gezien vandaag afloopt. In een klein gehucht stoppen we voor lunch, alleen duurt het even voordat iemand begrijpt dat we wat willen eten en drinken. Uiteindelijk belanden we bij een huisje waar we nudelsoep, buffelvlees, kip krijgen. Hoewel het er allemaal niet erg hygiënisch uitziet is het wel ontzettend lekker.

 

vrouwen_in_veld.jpg
 
 

Terug in KTM bezoeken we Swayambhunath (de apentempel), waar we binnen bij een dienst van de boeddhistische monniken bekijken. Via de 365 treden dalen we vervolgens weer af en besluiten te lopen naar het hotel.

 

gebedsrollen.jpg
 

Na het avondeten duiken we met z’n drieën het poolcafé naast het hotel in, waar de locale Nepalezen wel wat vreemd opkijken van een groepje Hollanders.

Dag 5

Vanmiddag vertrekken we naar het beginpunt van de trekking. ’s Ochtends nog wat slenteren en winkelen in Thamel en daarna de rugzakken inpakken. Per twee personen gaat er één tas mee en de rest van de bagage blijft in het hotel achter.

Het is vier uur rijden naar Melamchipul Bazar, waarvan de laatste twee uur hobbelen over een zandpad. Om vijf uur komen we bij het Guesthouse aan: drie- en vier-persoons kamers, met veel trippelende muizen op de plafonds.

Omdat het nog steeds feestweek (Tihar) is komen ’s avonds de meisjes uit het dorp voor de locale jongens zingen en dansen.

Dag 6

Na ons te hebben opgefrist bij het kraantje en het ontbijt te hebben verorberd, vertrekken we op 8:30 voor de eerste etappe van de Helambu-trekking. Eindpunt vandaag is Kakani, maar voor we daar aankomen moet er vandaag al meteen flink geklommen worden. De sfeer tijdens het lopen is erg goed. Er wordt veel gezongen, maar er blijkt al snel dat wij Nederlanders geen zangcultuur meer hebben, zeker niet vergeleken met de porters die de hele ochtend blijven doorzingen.

Rond een uur of één zijn we al in Kakani, waar we de rest van de middag lekker in het zonnetje kunnen luieren met een boekje en een biertje.

Theo heeft een cd-speler bij zich en er wordt besloten om na het eten een stoelendans te doen met de porters, die het geweldig vinden. Als er uiteindelijk een Nepalees wint wordt deze door de anderen letterlijk op handen gedragen.

Dag 7

Na een nacht waarin we tot na 03:00 wakker hebben gelegen van feestende dorpelingen staan we iets voor zevenen weer op. Het is vandaag een korte etappe en we zijn al voor 12:00 uur in Sermathang. ’s Middags bezoeken we twee kloosters. Een vriendelijke monnik komt de deur openen zodat we ook binnen kunnen kijken. Omdat het ’s avonds behoorlijk afkoelt eten we binnen: een echt Tibetaans huisje, waar midden in de woonkamer/keuken op hout wordt gekookt. Voor het eerst eten we Dal Bhat: rijst met een paar sliertjes groente (een soort paksoi) en met een linzenpapje. Eenvoudig maar erg lekker.

 

stupa.jpg
 

Dag 8

We lopen naar Tarkeghyan op 2750 meter, waar we de middag weer doorbrengen met luieren in de zon, theedrinken, genieten van de omgeving en een beetje slenteren door het dorpje.

Dag 9

Vandaag staat de tocht naar Melamchigaon op het programma. Eerst 800 meter dalen, daarna weer 800 meter stijgen. Na de lunch wordt er een volleybalnet opgehangen en spelen we een paar sets Nederland-Nepal. De Nepalezen zijn technisch beter, maar met fanatisme en onze lengte weten we toch de eer van Nederland volleyballand hoog te houden door overtuigend te winnen.

Aan het eind van de middag gaan we op zoek naar het Tibetaanse theehuisje. Een heel lief vrouwtje brengt ons een potje Tibetaanse ‘thee’: een kopje met warm water en gesmolten yakboter. Uit beleefdheid wil ik het opdrinken, maar mijn maag protesteert dusdanig dat het kopje halfvol achterblijft.

Dag 10

Ik word vroeg wakker en besluit op te staan om in alle rust en stilte naar de zonsopgang te kijken: Nederland lijkt nu wel heel ver weg. Na het ontbijt vertrekken we richting het hoogste punt van deze trekking: de Tharepati-pas (3510 meter). Als we daar een paar uur later aankomen blijkt de pas volledig in de mist te liggen. Maar na een poos lekker met een boekje bij de kachel te hebben gezeten klaart het iets op en zien we over de hele horizon de witte toppen van het Himalaya-gebergte.

Dag 11

Om 05:00 uur op om nog een stuk te klimmen en de zonsopgang te bekijken. Na een half uurtje ploeteren zoeken we een mooi rotspuntje op lekker te gaan zitten. Als het langzaam licht wordt kleurt de mist eerst blauw waardoor de heuveltoppen onder ons net eilandjes in de zee lijken. De rest van de dag blijft schitterend en ik moet mijn best doen om niet elke 5 minuten weer een foto te maken. Als ons aan het eind van de dag ook nog een eerste warme douche blijkt te wachten kan deze dag helemaal niet meer stuk.

 

trekking_pad.jpg

Dag 12

Vandaag besluiten we om net als gisteren het tempo wat lager te houden, zodat we niet weer zo vroeg aankomen. Dat bevalt prima en het wordt weer een relaxed dagje. Dat we nu langzaam afdalen richting de wat meer bewoonde wereld is ’s middags ook aan de prijs van het bier te merken: deze blijkt recht evenredig met de hoogte.

Dag 13

Alweer de laatste dag van de trekking. Omdat de groep vandaag perse bij elkaar moet blijven ligt het tempo wel erg laag en loopt het erg zwaar. Uiteindelijk wordt besloten tot een langzame en een snelle groep zodat we toch nog een beetje kunnen doorstappen. Het laatste stuk lopen we richting Nagarkot tussen de schoolkinderen die weer richting huis gaan. Velen wonen op meer dan een uur lopen van de school!

Nagarkot zelf is echt drie keer niks. En dan te bedenken dat er mensen speciaal vanuit KTM naartoe komen om de Mount Everest te zien. Voor dat laatste moet je wel heel veel geluk hebben: negen van de tien keer is die namelijk niet te zien.

’s Avonds nemen we afscheid van de porters, maar de sfeer is niet geweldig: het personeel van het restaurant voelt zich duidelijk te goed om de porters te bedienen. We gaan dus maar vroeg naar bed.

Dag 14

Om 10:00 uur vertrekt de bus naar Bhaktapur, maar we besluiten eerder weg te gaan en het laatste stuk te lopen naar de koningsstad. Voor we weggaan moeten we nog afscheid nemen van Rex, de hond die vanaf de eerste dag in Melamchipul Bazar met ons mee is gelopen. Vlak voor Bhaktapur stoppen we bij de schitterende tempel “Changunnarayan”. Na de lunch slenteren we de rest van de middag nog wat rond tussen alle tempels. Het Durban Square is hier nog mooier dan in KTM zelf. ’s Avonds werd ons ook duidelijk waarom Theo al eerder terug naar KTM is gegaan: vanaf 21:00 is hier alles dicht, geen bar te bekennen.

Dag 15

We ontbijten op het zonovergoten dakterras van het hotel en nemen om 12:00 uur de bus naar Patan. Als we aankomen is er net een processie gaande, lange slierten van vrouwen in klederdracht die richting de verschillende tempels lopen om voedsel te offeren. Op Durban Square vinden we een dakterras waar we onder het genot van een lekkere lunch het hele plein kunnen overzien. Nadat we nog tempels bekeken hebben nemen we de taxi richting het Tradtion-hotel, waar de tassen met schone kleren op ons wachten.

Dag 16

Vandaag met de lijnbus richting het Chitwan-park. We vertrekken al om 7:00 uur en het belooft een lange dag te worden. Een paar uur voor aankomst besluiten we op het dak van de bus te gaan zitten. Een prima plan: wind door je haren, zonnetje er bij en lekker liggen op wat tassen. We overnachten in Tigercamp aan de rand van de rivier, waar we de rest van de middag blijven zitten.

Dat Chitwan een beetje te toeristisch is blijkt ’s avonds als we na de BBQ een optreden van stokdansers krijgen. Na afloop maar snel naar de bar….

Dag 17

Vanochtend staat een olifantensafari in het park op het programma. Omdat het erg mistig is verwachten we niet veel te zien, maar al vrij snel komen we een neushoorn tegen en we kunnen vlakbij komen. Na nog wat hertachtige diertjes te hebben gezien hobbelen we op de olifant weer terug naar het startpunt. We steken met de boot de rivier over en maken met vier gidsen nog een voetsafari. Nu zijn we eigenlijk pas echt in het park. Hoewel we behalve bloedzuigers geen beest tegenkomen is het erg leuk. Als we op een boom de duidelijke krabsporen van een tijger zien en even later een kuil waar een neushoorn heeft geslapen, beseffen we dat de alertheid van de gidsen minder overdreven en gespeeld is als we in het begin dachten.

 

neushoorn.jpg

 

Voor de lunch trekken we zwemkleding aan voor het ‘olifantenwassen’. Op de rug van een olifant de rivier in en met een borstel aan de slag. De olifanten vinden het prachtig en doen volop hun best om de berijders in het water te gooien, wat vrij gemakkelijk lukt.

Eind van de middag maken we nog een boottochtje en bezoeken een olifantenfarm, wat een ordinaire fokkerij blijkt te zijn.

Al met al was Chitwan absoluut  niet het hoogtepunt van deze Nepal-reis.

Dag 18

Vanochtend klimmen we weer op het dak van de bus en genieten van de weg terug naar KTM. Na een paar uur rijden staan we echter ineens in een file. Er blijken twee vrachtwagens frontaal op elkaar gebotst te zijn. Uren lang staan we stil en het ziet er naar uit dat we pas in de avond terug in KTM zijn. De weg van KTM naar het westen is duidelijk niet berekend op zoveel vrachtverkeer. Het blijkt dat er een nieuwe weg dwars door het Chitwan-park naar India loopt, waardoor de hoeveelheid vrachtverkeer explosief gestegen is de laatste jaren…

Dag 19

Vandaag stond een fietstocht gepland, maar omdat er gisterenmiddag niets meer van shoppen is gekomen besluit ik een dagje in KTM te blijven en souvenirs aan te schaffen voor het thuisfront, zoals kleding, wierook, thee, en cd’s.

’s Middags nemen we de ‘tuctuc’, een soort gemotoriseerde riksja, naar Pashupatinath waar aan de oevers van de Bagmati de Hindoes hun doden verbranden. Het is een zeer indrukwekkend ritueel. Daarna lopen we naar de boeddhistische tempel Bodnath, waar de gelovigen hun rondjes aan het maken zijn. Ook wij gaan drie keer linksom om het complex heen.

 

bodnath.jpg

Dag 20

Om 6:00 uur vertrekt de bus richting de grens met Tibet, waar we vandaag gaan raften op de Bhote Kosi met rapids tot class 5! Als we eindelijk in de boot zitten is het al vrij snel behoorlijk heftig, maar ontzettend gaaf. Eind van de middag leggen we weer aan en nemen de bus naar “The Last Resort”, een paradijselijk gelegen camping waar volop outdoor-activiteiten georganiseerd worden. Als we de 160 meter hoge brug oversteken en ik me realiseer dat ik me voor het bungeejumpen heb opgegeven, knikken de knietjes toch wel even….

Dag 21

De dag der dagen. Na de weging is het wachten, wachten en wachten. Als uiteindelijk mijn gewichtsgroep de brug opgaat mag ik al als tweede springen, zekerheidsgordel om, elastiek aan de enkels, en met de voeten langzaam richting het randje.

3, 2, 1 … Bungee! Heel even denk ik dat ik doodga als ik met 180 km/u naar beneden duik, maar al snel is het alleen nog maar fantastisch!

De rest van de dag is het alleen maar nagenieten en ’s avonds groot feest: Full Moon Party. Wat een afsluiter van de vakantie.

Dag 22

Om 9:00 uur in de bus die naar KTM zou vertrekken, maar waar is de chauffeur? Deze blijkt nog te moeten ontbijten en wil voorlopig nog niet weg. Theo geeft hem nog 10 minuten, maar als die omzijn is de chauffeur met de noorderzon vertrokken. Theo blijkt een groot rijbewijs te hebben en start zelf de bus. We zijn op weg! Als we KTM tot een uur genaderd zijn worden we ingehaald door de chauffeur, die zeer chagrijnig is. Hij blijkt ’s ochtends dronken te zijn geweest en is ontslagen, maar mag het laatste stukje zelf weer rijden.

Dag 23

Op het vliegveld nemen we afscheid van Theo en stappen we in het vliegtuig naar Qatar. Vanwege de mist stijgen we twee uur te laat op waardoor de overstap op onze vervolgvlucht naar Londen nog erg spannend wordt, maar we redden het precies. Op weg naar Londen lopen we ook nog iets van de vertraging in, zodat ook het laatste vliegtuig naar A’dam niet gemist wordt.