Kenia & Tanzania

 

In juli en augustus 2002 hebben we voor de tweede keer Afrika bezocht. Deze keer (met SNP) stonden de bergen op het programma: Mt Kenia (4895m) en de Kilimanjaro (5896m).

 

Dag 1

Na een lange dag wachten, verzamelen we rond 19:00 uur op Schiphol, vanaf waar we met een rechtstreekse KLM-vlucht naar Nairobi vliegen.

Dag 2

Vroeg in de ochtend landen we in Kenia, waar alles verbazend soepel verloopt: snel door de douane, bagage ligt al klaar, Shillingen wisselen en binnen een half uur staan we buiten. Nairobi moet een zeer gevaarlijke stad zijn, maar rondom het vliegveld is het een en al rust. We worden opgewacht door de plaatselijke agent Jim (een Engelsman) en we vertrekken met een busje richting Mt Kenia. Nog ruim voor de lunch komen we aan in Naro Moru.

De Naro Moru River Lodge ligt bij een klein riviertje en is een groene oase met prachtige bloemen en exotische vogels. Helaas liggen onze 'bunkhouses' er (op het droge en stoffige gedeelte van het terrein) niet zo idyllisch bij. Het warme lunchbuffet is echter prima en de rest van de middag wordt doorgebracht met een koud biertje bij het zwembad.

's Avonds volgt nog een briefing over de komende week en daarna duiken we het bed in.

Dag 3

We staan vroeg op (7:00 uur) om van ons laatste luxe ontbijt te genieten. Daarna pakken we de bagage voor de dragers in en zijn voor negen uur klaar voor vertrek. Het vervoer naar de gate van park is echter vreselijk geregeld en pas na 11:00 uur vertrekken we. Onderweg pauzeren we nog even op de evenaar, maar rond luchtijd zijn we dan eindelijk in het Mt Kenya National Park en gaat het allemaal beginnen.

In een rustig 'pole pole' tempo beginnen we aan de beklimming van de Mt Kenia. Het is bewolkt en vrij benauwd en het duurt dan ook niet lang voor we de eerste onweersbui op ons dak krijgen. Het klaart echter snel op en we lopen tussen de bomen en de grote heidestruiken naar de eerste campsite: Judmeier (3400m). We eten in de aanwezige barakken, wachten tot de laatste regenbuien zijn overgedreven en zoeken daarna de tenten op. De tent van de gids blijkt niet helemaal waterdicht en zowel slaapzak als bagage zijn goed nat.

Dag 4

Om 6:00 uur staan de porters met 'bedtea' bij de tent. We pakken in en een uurtje later zitten we aan het ontbijt en om 8:00 uur vertrekken we. Na een klein uur lopen verlaten we de Sirimon-trail en volgen we niet langer het pad. Het landschap is heel ongerept en lijkt zelfs surrealistisch, zeker wanneer er een buizerd langdurig boven ons hoofd cirkelt. De vegetatie onderweg is fantastisch (gigantisme), vooral de lobelia's zijn heel bijzonder.

 

 
 

Omdat we vandaag al naar 4000 meter gaan stoppen wordt er onderweg regelmatig gestopt om te drinken (met soep en thee meegerekend 5 liter per dag!). Ondanks het vele vocht heeft een aantal mensen flink last van hoofdpijn en twee leden van de groep besluiten de volgende dag terug te gaan.

Dag 5

Vandaag een pittige dag. In totaal drie keer een flink stuk stijgen, en daarna weer steil naar beneden. De laatste klim gaat over los gruis en is behoorlijk pittig. Sinds het ontbijt om 7:00 uur hebben we, op een paar snacks na, niet meer gegeten en lunch krijgen we pas rond 14:00 uur op de campsite geserveerd. Na het eten nog veel last van hoofdpijn, dus even een paar uurtjes de slaapzak in. Aan het eind van de middag gaat het stukken beter. Na een kopje thee lopen we naar de rand van een kloof vlak bij de campsite. Beneden ligt een gletsjermeer, waar we morgen naartoe lopen. Verder zien we een aantal rotsklipdassen, die zich rustig door ons laten fotograferen.

 

 

Dag 6

Vandaag staat er slechts een dagwandeling op het programma om wat meer te acclimatiseren op deze hoogte. De afdeling naar het meertje is weer steil en door de pollen is het slecht te zien waar je je voeten moet neerzetten. Al snel komen we bij een riviertje dat we tot aan het meer naar beneden volgen. Het is ontzettend mooi en om de 10 meter stoppen we dan ook om rustig om ons heen te kunnen kijken of om een foto te maken.

 

  

Aan de rand van het meer blijven we een half uurtje zitten, waarna we langs de rand van het meer richting een waterval lopen. Na weer een steile afdaling komen we op een moerassig pollenveld. Het blijkt dat de waterval aan het eind van dit stuk ligt. De helft van de groep heeft hier niet zo'n zin meer in en we beginnen vast met de lange en lastige klim terug naar het kamp. Later bleek de waterval erg tegen te vallen dus hebben we niet veel gemist. Op de campsite wacht ons een uitgebreide lunch en de rest van de middag luieren we nog wat en gaan weer op zoek naar de rotsklipdassen.

Dag 7

De topdag! Om 3:30 uur bedtea, 4:30 uur ontbijt en rond vijven vertrekken we. Omdat het pas na zessen licht wordt lopen we het eerste uur met hoofdlampen op. Het eerste gedeelte is vrij vlak, maar met het klimmen van de zon gaat ook het stijgingspercentage omhoog. Langzaam, voetje voor voetje klimmen we naar boven. Om 8:45 uur zijn we er: Pt Lenana (4895 meter). We dalen via de andere kant van de berg af naar de Austrian hut (4700m), waar we de meegebrachte lunch gebruiken. Omdat aan deze kant van de top minder zon is, zijn er nog een aantal gletsjers te bewonderen.

 

  

Op de verdere afdaling komen we nog veel mensen tegen die behoorlijk last van de hoogte hebben en zijn we blij dat we een wat langere acclimatisatieperiode genomen hebben. Als we halverwege de middag in Mackinder-camp aankomen zijn we toch best moe. Kopje thee en even op bed gaan liggen. Vannacht kunnen we binnen op een slaapzaal slapen of buiten in de tent. Onze keuze voor de slaapzaal blijkt een goede als halverwege de nacht de meeste tenten platgewaaid zijn en onze groepsgenoten met slaapzak in de hand op het raam bonzen.

Dag 8

Vandaag de laatste dag van de trekking. De bedoeling is in een paar uur af te dalen tot het meteorologisch station, waar de truck klaarstaat om ons naar de Naro Moru Lodge te rijden. Het gaat echter allemaal anders. De afdaling is erg modderig en geheel onverwacht glijdt de gids uit en valt ongelukkig over zijn been heen op zijn pols. Als snel blijkt dat hij niet verder kan lopen en een lokale gids snelt naar beneden om de vooruitgegane dragers terug te sturen. Twee mensen uit de groep blijven op de dragers wachten en de rest gaat voorzichtig verder naar het metstation. Bij aankomst blijkt onze truck al vol te zitten met congresgangers en moeten we wachten op twee jeeps. Binnen een half uur zijn ook de dragers beneden. Ze hebben met 17 man omstebeurt de gids voor 1 minuut gedragen. Als de eerste jeep met de gewonde vertrokken is duurt het nog bijna een uur voor de tweede jeep arriveert. Als we na twee uur hobbelen in Naro Moru aankomen is de gids voor foto's naar het ziekenhuis. Hij zal een paar dagen later teruggaan naar Nederland.

Na een uitbreide warme lunch, een lange en warme douche, een middag luieren en een heerlijk diner duiken we vroeg ons bed in.

Dag 9

We vertrekken om 9:00 uur terug naar Nairobi, waar we stoppen bij Trattoria (ze hebben hier echt fantastische pizza's) voor lunch. Daarna rijden we door naar Tanzania en om 18:00 komen we in Arusha aan. Vanaf dit moment is "the Outpost", een hotel met verschillende lodges in de tuin, de uitvalsbasis voor de rest van onze activiteiten. Iedereen is behoorlijk gaar van de lange busrit en we besluiten in het hotel te eten.

Dag 10

Uitslapen, lekker ontbijten in de tuin en daarna te voet naar het centrum van Arusha. Veel souvenirverkopers en een hoop mensen die je een safari willen aansmeren. De lokale markt is erg leuk en de mensen zijn er erg vriendelijk. We mailen onze belevenissen nog even naar Nederland in Mac's Patisserie en zoeken daarna een leuk Afrikaans eethuisje op. De rest van de middag luieren we in de tuin en 's avonds eten we Indiaas bij Impala. Het eten is erg goed en er zit dan ook veel locale bevolking. De stofwolk die om de 10 minuten vanaf het bouwterrein bij de buren over het eten waait is echter niet zo'n succes.

Dag 11

We vertrekken 's ochtends voor een driedaagse safari. Vandaag staat het Tarangire NP op het programma. Onze chauffeur Mike lijkt erg aardig; hij staat erop om voor we vertrekken eerst een 'lucky flower' voor Martine te plukken, zodat we veel wild zullen zien. Maar eerst moet er een paar uur gereden worden. Het laatste stuk is erg stoffig en hobbelig en op een bord staat te lezen: "weg in aanleg (subsidie wereldbank)". In het park zien we veel zebra's, gnoes, gazelles, giraffes, olifanten, vogels en één leeuw. Aan het eind van de middag rijden we door naar Mto Wa Mbu, waar we de komende nachten kamperen.

 

  

Dag 12

De Nogorogorokrater heeft een diameter van 24 km en zit helemaal vol met wild. We zijn nog geen 2 minuten in de krater en stoppen al naast twee leeuwen. Het mannetje kijkt ons even aan maar gaat daarna rustig naast zijn vrouwtje liggen. Na een kwartiertje rijden we weer verder. Achteraf blijkt dat als we nog twee minuten langer hadden gewacht we de leeuwen konden zien paren. Verder zien we o.a. een gevlekte hyena, nog meer leeuwen, nijlpaarden, kraanvogels, flamingo's, struisvogels, en in de verte een zwarte neushoorn.

 

  

Dag 13

Voor we terugrijden naar Arusha bezoeken we het laatste park: Lake Manyara. Het meer is de laatste jaren veel groter geworden en beslaat nu een enorm deel van het park. Volgens de gids is dit het gevolg van El Niño. Het park valt een beetje tegen (we zijn redelijk verwend geraakt door de afgelopen twee dagen). Toch zien we de boomklimmende leeuwen waar het park zo bekend om is, helaas lopen ze gewoon over de grond... Op de terugweg naar Arusha begeeft één van de jeeps het en moeten we met 12 man in één jeep verder. Opeengepakt rijden we nog 3 uurtjes en zijn erg blij als we weer bij de Outpost zijn.

Dag 14

's Ochtends een uitgebreide briefing over de Kilimanjaro en daarna nog even Arusha in voor we vertrekken. Omdat we de eerste nacht op een schoolplein kamperen nemen we uit de stad nog een voetbal mee. Als we eind van de middag met de bus vertrekken zien we na een half uur rijden een busje met pech langs de kant staan. Het blijkt onze bagagebus te zijn! We wachten een uurtje tot hij gerepareerd is in een plaatselijk café waar zojuist twee traditioneel geklede Masaï-mannen aan het biljarten zijn. Als we in Londorossi aankomen worden we door een enorme groep kinderen opgewacht. Nadat de tenten zijn opgezet maken we een korte wandeling door het dorpje. Omdat alle kinderen met ons meelopen wordt het een behoorlijke optocht, waardoor we ons wel heel erg de toerist voelen.

Dag 15

De eerste dag op de Kilimanjaro valt erg tegen. Al vrij snel na het vertrek komen we op een zeer stoffig karrenspoor met aan beide kanten een hoge wal of berm. We zien dus niets en happen de hele dag stof. Het tempo ligt op zich lekker hoog, maar we moeten steeds lang op de laatsten van de groep wachten. Als we aan het einde van de dag op het Shira-plateau aankomen vrolijken we snel weer op; het is woest en rotsachtig en het pad is erg mooi.

We installeren ons in de tenten en we genieten van heerlijk kopje thee. 's Avonds eten we ons vol met pasta en om 19:30 uur liggen we al op bed.

 

 

Dag 16

Een mooie etappe over het Shira-plateau. We komen een kudde elanden tegen en dat op 4000m! Om 13:30 zijn we al op de nieuwe campsite, waar we snel aan de lunch beginnen. Opvallend dat op deze hoogte eten zo belangrijk wordt. Omdat je nooit weet of je de volgende dag door de hoogte nog wel eetlust hebt, is het beter je altijd zo vol mogelijk met voedsel te stoppen. In de middag maken we nog een korte wandeling in de buurt van de campsite, waarbij we op zoek gaan naar een grot. Het blijkt een overhellende rots die als vuilcontainer en toilet wordt gebruikt. Het is duidelijk geen topmiddag.

 

  

's Avonds trekt de lucht ineens open en hebben we een prachtig uitzicht op zowel de top als ook op Mt Meru. Tevreden duiken we onze warme slaapzak in. Onze met kokend water gevulde drinkflessen doen het prima als kruik.

Dag 17

Na het gebruikelijke ochtendritueel gaan we op pad. We lopen eerst naar de 'Lava Tower' (4670m), waar we de top kunnen beklimmen en daarna onze packlunch verorberen. 's Middags lopen we door koude en vochtige, maar vooral dikke mist naar Barango-camp. Bij aankomst is het nog steeds erg mistig en de reuzenkraaien die rond de tenten zitten maken van het kamp een spookachtig geheel. In de messtent is het daarentegen weer erg gezellig met thee en pinda's.

Dag 18

Als we 's morgens wakker worden is de mist helemaal opgetrokken en zien we de Barango-wall waar we straks tegenop moeten klauteren al liggen. Vlak voor het ontbijt maakt Eric nog een vreemde beweging, waardoor het in zijn rug schiet. Het maakt de klim van de wall er niet veel gemakkelijker op, maar uiteindelijk gaat het lopen nog redelijk goed. De hoofdgids heeft besloten dat we halverwege een warme lunch moeten gebruiken, omdat straks op 4700m de eetlust wel eens minder zou kunnen zijn. We wachten maar liefst anderhalf uur in de kou tot we aan tafel kunnen. Na de lunch het laatste stuk naar Barafu-camp is erg zwaar. Het is koud en het sneeuwt behoorlijk. Omdat het weer erg mistig is, is het belangrijk bij de groep te blijven, want er is bijna geen pad te zien.

Als we op Barafu aankomen wacht ons een teleurstelling: de tenten zijn nog niet gearriveerd. We zoeken wat beschutting in wat grotten en opnieuw moetne we lang wachten, dit keer op de tenten. Als die er eindelijk zijn blijkt het nog erg lastig om deze sneeuwbestendig op te zetten. Na een warme maaltijd duiken we rond 19:30 ons bed in. Van de hoogte absoluut geen last, wel van de rug.

 

 

Dag 19

Om 23:00 uur staan we op voor een snelle hap. De pap is erg waterig, dus proppen we nog wat energierepen naar binnen. Om 00:15 uur vertrekken we, zeer dik ingepakt, naar de top van Kilimanjaro. Het eerste stuk door de verse sneeuw loopt heerlijk. Af en toe is het even klauteren als we een spekglad steil stuk naar boven moeten. Na ruim een uur lopen begint Eric het ineens erg warm te krijgen en wordt erg misselijk. Dat blijkt het begin van het einde. Overgeven en diarree (en dat bij -10 graden) is geen pretje. Toch lopen we met z'n tweeën, moreel gesteund door een heel lieve gids (Modest), stapje voor stapje verder. De groep zijn we vrij snel kwijt. Om de tien meter stoppen we en af en toe valt Eric dan in slaap. Dit kan zo niet langer en we besluiten terug te gaan...

De gidsen schreeuwen wat heen en weer met als uitkomst de fantastische mededeling dat we toch een certificaat krijgen! Het is de beste man echter niet aan zijn verstand te brengen dat we helemaal niet geïnteresseerd zijn in een certificaat (en zeker niet als je niet op de top bent geweest). We houden het er maar op dat hij iets te vaak met Amerikanen naar boven is geweest.

Terug in het kamp duiken we snel de tent in en wachten op de anderen. Uiteindelijk zijn slechts zes man (van de 16) op de top geweest, wat toch wel iets zegt over de slechte weersomstandigheden. Martine voorziet iedereen van thee met ORS en we zijn blij als we rond 12:00 uur kunnen vertrekken voor het laatste gedeelte van deze lange dag. Het is nog zo'n 4-5 uur tot Crau Camp, een groot, maar ook erg druk kamp. De sfeer is erg uitgelaten en alle verschijnselen van hoogteziekte zijn hier helemaal verdwenen, zodat we onszelf op een biertje kunnen trakteren alvorens aan onze laatste nacht in de tent te beginnen.

Dag 20

Nadat we afscheid hebben genomen van de dragers, met het toch altijd enigszins gênante fooienritueel, vertrekken we voor de laatste etappe richting de gate van het park. Al vrij snel lopen we door een regenwoudachtig bos, waar het pad door de vele neerslag een grote modderpoel is geworden. Hoewel het bos schitterend is, houden we de blik voornamelijk naar de grond gericht om niet op onderuit te gaan. Het laatste uur is wat minder steil, maar nog steeds spekglad en we besluiten het laatste stuk hard te lopen om het contact met de grond zo kort mogelijk te houden. Rennend komen we in het dorpje aan, waar de souvenirverkopers ons al lachend staan op te wachten.

Met de bus rijden we terug naar Arusha, waar we de laatste nacht in Afrika doorbrengen.

Dag 21

We besluiten de vakantie met een dagje luieren. We vertrekken pas om 18:00 uur naar het vliegveld van Kilimanjaro, dus hebben we de hele dag om te shoppen in Arusha. Om een uur of twee hebben we het wel gezien, dus de rest van de middag hangen we een beetje rond in de tuin van de Outpost.

Om 21:25 vertrekken we met KLM via Dar Es Salaam naar Amsterdam, waar we de volgende ochtend aankomen. Hoewel we de top van Kili (waar het ons in eerste instantie om te doen was) niet hebben gehaald, waren het drie fantastische weken!!

…