(verhaal 1)

Alweer enkele jaren geleden is ver achterin het Val d'Aya een nieuwe berghut gebouwd. Rifugio Guide della Val d'Ayas is de zangerige naam van het ruime en comfortabele onderkomen, dat zo hoog ligt dat je de vierduizenders op de grenskam bijna kunt aanraken. Robert vergezelde een groep klimmers en beklom Breithorn, Castor en bijna ook de Pollux.
Het is een dag geweest zonder glans met laaghangende bewolking die de zon geen enkele kans heeft gegeven.
Laat in de middag komen we bij Rifugio Mezzalama aan. Ooit heb ik hierna een razende storm op de Breithorn toe­vlucht gevonden en sindsdien heeft de hut een bijzondere plaats in mijn herinnering. Maar het gebouw vervalt steeds meer. Het is opvallend hoe klein en stoffig de ruimtes zijn, hoe claustrofobisch laag de plafonds. De randen van de posters aan de wand zijn omgekruld. Ook van de pachter en zijn vrouwelijke hulp wordt je niet vrolijk. Zoals een baas steeds meer gaat lijken op zijn hond, zo heeft het huttenechtpaar als een onontkoombare wetmatigheid het beeld van verval en moedeloosheid overgenomen. We krijgen onze slaapplaatsen toegewezen en eten een vreugdeloos klaarge­maakte maaltijd, opgediend op wegwerp­bordjes. Ik zie hoe mijn tochtgenoten met een pastic mes in hun schnitzeltjes zitten te zagen Ook al omdat het weerbericht voor de volgende dag niet geweldig is, ga ik met een sikkeneurig gevoel slapen. Het belooft weinig goeds.

Maar de volgende ochtend is de hemel wolkeloos. Geen vuiltje aan de lucht zo lijkt het. We pakken onze spullen en laten, de frisse ochtendlucht opsnuivend_, Mezzalama snel achter ons Nog niet zo lang geleden ging je hier eerst een klein stukje over de rotsen omhoog en stapte je vervol­gens op de gletsjer. Nu is er over de bolle, door het ijs gladgeslepen rotsen eer nieu­we, af en toe lekker steile route uitgezet die veel meer naar het oosten loopt Hij volgt eerst de rotsen en steekt later een zijarm over van de Ghiacciaio di Verra, de Verra­gletsjer. Daarachter doemt in het ochtend­licht het steile rotsbastion op, waar Rifugio Guide della Val d'Ayas ligt Het pad gaat steil zigzaggend omhoog
en mijn kuiten protesteren. 

De nieuwe hut
Als we op het plateau uitkomen waar de hut ligt, wordt meteen duidelijk waarom hij juist daar is gebouwd. Niet alleen is het uitzicht adembenemend, ook kun je aan de andere kant zo de gletsjer op stappen. Het ijs komt hier in rustige golven naar beneden, in een wip ben je in het Zwillings­joch tussen Castor en Pollux (of Castore en Polluce, zoals  de Italianen zeggen).