Soms overvalt
mij dat "waarom"
het valt
als een strik om me heen.
Ik kom er
niet uit.
Het "waarom"
verstikt me haast
sluit me af
trekt me naar beneden
maakt me razend.
Niemand
die me het "daarom"
kan geven.
Geen mens,
geen God.
Elk " daarom"
maakt me eenzamer.
Elk "daarom"
sluit me verder af.
In "mijn waarom"
ben ik alleen.
Langzaamaan drijft
de bui over.
"Het waarom" verliest
zijn greep over mij.
Een "daarom" is niet
gekomen, maar wel:
" Hoe nu verder?"

~ Lotgenotengroep Humanitas ~
02-04-2001.