Versplinterde elementen…


Ik voel je warmte, als
zonnestralen die me omringen.
Ik hoor je stem
in hoge bomen
zachtjes zingen.
Je streelt mijn wang
bij ieder vleugje wind,
liggend in het hoge gras
is,
waar ik je lach terugvind.
Je gezicht krijgt vorm
in de lucht
op het land
aan de zee
je bent niet dood
enkel
versplinterd met,
de elementen mee.

~11je ~