VERDRIET                                        
                                       
Die zonnestraal op het bemoste pad
dat zacht ritselend bladergroen
waar ik anders zo van houd
die bloemen, en het rustig kabbelend beekje
het doet me niets, het laat me koud

Het maakt me droefgeestig, vreemd gestemd
ik wil dat het waait en dat het giet
dat de hemel met me huilt
en me laat weten, ik deel in jouw verdriet

Ik wil geen vogels horen zingen
Ik wil geen bloemen in het gras
waarom valt de regen niet met stromen
op mijn donkergrijze regenjas

Felle flitsen aan de grauwe hemel
de aarde overspoeld door natuurgeweld
storm die de wilgen laag laat buigen
en ze daarna een voor een genadeloos velt

Een rustige wolkenloze dag
met vlinders, bloemen en wuivend riet  
mensen die samen lachen
Ik wil het niet zien, ik heb verdriet…

~  G. Vorst-de Raad ~