Van rouwklacht naar reidans

Ik moet dansen voor Gods aangezicht, zeggen ze,
hoewel mijn hart beladen is met verdriet.

Ik moet genieten van Gods genade, zeggen ze,
hoewel mijn leven verscheurd is van pijn.

Mijn partner is gestorven.
Dit is de donkere nacht van mijn ziel.

Dagen en maanden dringen zich op,
avonden en morgens slepen zich voort.

Mijn verdriet is groot, mijn ziel roept uit:
O God, waarom ik? Waarom ik?

' Niet jij, mijn kind. Niet jij.
Je man, je vrouw is overleden, niet jij.

Ik gaf je leven. Ik gaf je blijdschap.
Ik kan dat opnieuw geven.'

Sabbat.

Rust nu, en begin opnieuw.

De zon is lichter- ietsje lichter.
De pijn van het graf wordt de kracht van de genade.

Stap voor stap bewerkt God zijn wonder.

' Je zult weer dansen, mijn kind.
Je zult weer dansen.'

U, o God alleen, kunt
mijn rouwklacht veranderen in reidans.

~ Robert de Vries ~