Een Storm..

Heb je het wel eens beluisterd dat een hart werd verscheurd daar, waar zoveel onbeschrijfelijks en verdrietigs was gebeurd?

Werd het je misschien ook duid'lijk hoe beperkt je eig'lijk was, toen de wond die zoveel pijn bracht door jouw woorden niet genas?

Heb je wel eens ervaren, dat je zinnen hebt gezegd met de allermooiste woorden daarin hart'lijk neegelegd, dat je troostrijke gedachten welgemeend naar voren bracht en de ander toch vergeefs nog op het wonder heeft gewacht?

Heb je toen ook begrepen, dat je beter stil kunt zijn en gewoon probeert te voelen hoeveel angst er is en pijn?

Als je dan de storm hoort gieren over 'n woeste levenszee, sla je arm maar om die ander, zeg eens niets en huil slechts mee.

~ Frits Deubel ~