Sterven



Sterven komt nooit gelegen
Afscheid doet altijd pijn
Het aardse ontstegen
Er stoffelijk niet meer zijn

Je gedachten, je geur
De momenten van intens geluk
Zijn in mijn hart gesloten
En kunnen nooit meer stuk

Jij en ik voor altijd één
Het heeft zo moeten zijn
Voor altijd samen en ik alleen
En daarom is er die pijn

Nooit meer met je praten
Nooit meer warm tegen je aan
Waarom moest je mij verlaten
Waarom moest je van mij vandaan..

Jij en ik voor altijd één
Leef je in mij voort
Voor altijd samen, homogeen
Ben jij bij mij aan boord

Nooit meer lachen, nooit meer huilen
Nooit meer een advies
Nooit meer achter je verschuilen
Door een ziekte die het leven uit je blies

© Chris
( gemaakt n.a.v. het overlijden van Peter )
* Meer gedichten van Chris
* Terug naar de index
* Naar de beginpagina en het Gastenboek