Peter, mijn inniggeliefde man en maatje en liefdevolle zorgzame pappa van onze 5 kinderen is slechts 48 jaar geworden.
Op 3 juli 2000 is hij via de huisarts naar de EHBO van het ziekenhuis verwezen met een dik onderbeen.
Op 7 juli 2000 hoorden wij dat het verpletterende bericht hij vergevorderde kanker in de maag, slokdarm en buikholte had en dat er geen hoop meer was.
Nee, te voren was hij nooit ziek geweest, hij heeft geen maagpijn gehad o.i.d.. Hij had enkel wat minder eetlust en was wat kilootjes afgevallen.
We hebben gekozen voor kwaliteit i.p.v. kwantiteit.
Peter is thuis, met de liefdevolle hulp van de naaste familie, verpleegd kunnen worden.
Hij heeft nog 2 herseninfarcten, een hartinfarct, kapotte nieren, 4 bloedtransfusies, trombose aan beide benen en een maagbloeding gehad.
Op 5 september 2000 is hij te midden van ons allemaal rustig overleden.
Ondanks alle pijn en verdriet om het naderende afscheid, hebben we samen met de kinderen en de naaste familie intens goede 2 maanden gehad.
Peter was niet bang voor de dood, wel verdrietig dat hij ons achter moest laten.
Zijn laatste woorden waren: "Doei, alles komt goed!"
Peter's positieve levensinstelling, zijn oprechte en hartverwarmende liefde voor ons allemaal leeft vanuit zijn ziel in onze levens voort...
Voor áltijd!!!
Deze homepage draag ik - ook namens de kinderen - op aan onze Peter, aan alle mensen die ongeneeslijk ziek zijn en vooral ook aan hen die achterblijven.
Ik hoop hiermee een beetje steun en troost te brengen aan hen die het nodig hebben..........
Liefs,
Annette.
Op 3 juli 2000 is hij via de huisarts naar de EHBO van het ziekenhuis verwezen met een dik onderbeen.
Op 7 juli 2000 hoorden wij dat het verpletterende bericht hij vergevorderde kanker in de maag, slokdarm en buikholte had en dat er geen hoop meer was.
Nee, te voren was hij nooit ziek geweest, hij heeft geen maagpijn gehad o.i.d.. Hij had enkel wat minder eetlust en was wat kilootjes afgevallen.
We hebben gekozen voor kwaliteit i.p.v. kwantiteit.
Peter is thuis, met de liefdevolle hulp van de naaste familie, verpleegd kunnen worden.
Hij heeft nog 2 herseninfarcten, een hartinfarct, kapotte nieren, 4 bloedtransfusies, trombose aan beide benen en een maagbloeding gehad.
Op 5 september 2000 is hij te midden van ons allemaal rustig overleden.
Ondanks alle pijn en verdriet om het naderende afscheid, hebben we samen met de kinderen en de naaste familie intens goede 2 maanden gehad.
Peter was niet bang voor de dood, wel verdrietig dat hij ons achter moest laten.
Zijn laatste woorden waren: "Doei, alles komt goed!"
Peter's positieve levensinstelling, zijn oprechte en hartverwarmende liefde voor ons allemaal leeft vanuit zijn ziel in onze levens voort...
Voor áltijd!!!
Deze homepage draag ik - ook namens de kinderen - op aan onze Peter, aan alle mensen die ongeneeslijk ziek zijn en vooral ook aan hen die achterblijven.
Ik hoop hiermee een beetje steun en troost te brengen aan hen die het nodig hebben..........
Liefs,
Annette.
