Duizend witte vogels

Duizend witte vogels vliegen jubelend voorbij
Ik strek mijn armen, ben verdrietig
zie ze cirkelen boven mijn hoofd

Maar op een dag zal ik weer weten
wat ik even ben vergeten
maar wat ik altijd heb geloofd

Alle duizend vliegen ze voor mij

De vogels komen altijd terug
wanneer de zon zacht de winter weggesmolten heeft

Ik heb de stormen overleefd
en strek mijn hand uit naar de lucht
waar hoog een witte vogel zweeft.

Ik ben niet bang meer
recht mijn rug
want die vogels komen altijd terug

Ga nu maar vliegen, liefste, in de zon
de witte wolken in het zachte blauw
Ik heb geglimlacht toen je overvloog
wetend, dat ik zo hoog niet komen zou

Ze vragen me; waar staar je naar?
Ik wijs ze: naar die vogel daar

dat klein, wit puntje hemel
dat ik ooit, heel even in mijn handen had

En ze vragen; waarom lach je dan?
waarom straal en waarom zing je dan?

En ik zal ze het verhaal vertellen
van de vogel die weer vliegen kan.

~ Dominique Engers ~