Verslag visweekend La Poiteviniere

Waar:	La poiteviniere (betaalwater)
Gebied:	Loire, Frankrijk
Vissers:	Marcel Rauweda & Peter Brouwer
Niet Vissers:	Chantal van Drie & Marieke van Raalte
Weer:	Al een week lang warm, stabiel weer.
Wanneer:	11-06 t/m 14-06-1999
Vangsten:	Lees verder .....

Een verslag van een weergaloos weekend:

Op 5 juni is het eindelijk zo ver. De Frankrijk-dromen die we de afgelopen tijd, tijdens onze uurtjes aan de Nederlandse waterkant hebben gehad, worden morgenochtend getoets aan de werkelijkheid. Zijn de wateren echt zo mooi, zijn de vissen echt zo sterk, zijn ze echt zo groot ? Vragen, vragen, vragen, die, met in het achterhoofd de talloze dia's van karperbeurs en de, tot in den treure uitgediepte Frankrijkverhalen, langzaam weer verzanden in dagdroompjes . Maar eerst moeten we nog 4 personen en een volledige vis- en kampeeruitrusting in de auto zien te krijgen. Met behulp van de meest brede skibox die we kunnen vinden lukt het. Dat is alvast een goed begin. Na zo'n dikke 11 uur sturen komen we aan bij het water. Na wat heen en weer gevraag vinden we de vriendelijke beheerder. Op zijn, in zeer gebrekkig engels gestelde vraag "of we komen om te vissen" hebben we hem hoogstwaarschijnlijk wat vreemd aangekeken voordat wij beiden een volmondig en luide JA konden laten horen. De rest is snel geregeld. Het papierwerk kan in de tas blijven terwijl we gemaand worden lopend (meer soppend op sommige plekken) een stek te gaan uitzoeken. We hebben, omdat we slechts een weekend gaan, 1 van de 10 bosplekken

gereserveerd aan de zuidzijde van het water en doordat we vroeg zijn aangekomen zijn er nog een (beperkt) aantal vrij. Al snel brengt de beheerder met zijn 4-wiel aangedreven pickup onze inmense stapel bagage naar de plek. Op de voorzichtige vraag of hij ooit zoveel bagage heeft moeten verslepen worden wij gerust gesteld met de opmerking dat "onze troep" reuze meevalt.

Vissen dan maar !

Het water is, zoals de folder ook aangeeft, inderdaad sprookjesachtig. We zitten schuin tegenover het kasteeltje van de graaf en kijken recht op het eilandje welke, tussen de vele bomen, twee vissers herbergt. Er zijn een aantal stekken welke alleen per (ter beschikking gestelde) bootjes met electromotor te bereiken zijn. Verder is het sanitair goed verzorgt en perfect schoon. Wij hebben een redelijk droge plek gevonden voor de tentjes en vissen vanaf een houten steiger. Achter ons staan flink wat bomen die het geheel een idilisch aanblik geeft en voor de nodige schaduw zorgen. Verder staat dit stukje natuur 's nachts garant voor heel wat vreemde geluiden..... Jammer genoeg zijn dit de eerste nacht ook de enige geluiden die we horen want de piepers hebben de afgelopen 36 uur nog geen moeite gedaan om ons adrenaline peil op een hoger niveau te brengen.

Vis !

Gelukkig is het zaterdagnacht om iets over 2 dan eindelijk toch zover. Op het moment dat de lange fluittoon aanvangt lijkt er een wedstrijd uitgevochten te worden. Wie van ons zal het eerste bij de hengel zijn ? Marieke en Chantal weten vanaf nu dat we, als we het willen, HEEL snel uit ons slaapzakje kunnen kruipen. Al struikelend, slapend strompelend, enigzins wat te koel gekleed, komen we vrijwel tegelijk aan bij de hengels. De pieper, de hengel, de molen en de slip geven onze spanning goed weer. Het is Marcel die, als we nu geen fouten maken, de eerste Frankrijk karper op de onthaakmat zal gaan brengen. Al te veel inspanning kost dit echter niet. Het gaat om een spiegel van 22 pond. Een mooie gave vis maar jammer genoeg vecht hij zo ongeveer als de gemiddelde karper op een veelbevist cultuurwatertje thuis.

De rest van de dag gaat helaas weer voorbij zonder ook maar de minste beweging op het water. Het is nog steeds prachtig weer en de dames gaan dan ook genieten van de omgeving.

Wij krijgen genoeg van het turen over het water en genieten maar wat van de zon....

Zondagnacht om bijna half vier vangen we de tweede,
We wilden bij de vorige vis meer aktie en dat krijgen we dan ook !
Qua gewicht moet deze vis het onderspit delven (14 pond spiegel) maar zijn vechtlust doet ons al weer snel verlangen naar de volgende piep. Die moet trouwens snel komen want ons weekendje begint hard op te schieten. Hadden we dit maar eerder geroepen !

Binnen 2 uur dient de volgende zich aan. Opnieuw een spiegel, opnieuw kleiner (10 pond) maar wat een trekkracht, vechtlust en uithoudingsvermogen !

Het is jammer dat we pas nu lekker beginnen te vangen. Hadden we nog wat kunnen blijven dan hadden we zeker nog een 30'er op de kant kunnen krijgen. We hebben er genoeg gevangen zien worden. Vooral op de plekken aan de Oostzijde van het water en op het eiland is goed gevangen en volgens de verhalen mag een nachtje met 2 of 3 karpers niet ongewoon genoemd worden. Maar het zit erop.

Volgende keer meer succes, geluk. Wij hebben ons perfect vermaakt en de dames hebben zich in deze

 schitterende omgeving ook geen minuut verveelt.

Dus volgend jaar maar weer ?
JA, juni 2000 gaan we weer naar Frankrijk (Lac de Madine)

Bekijk ook het karperfotoboek, de kaperverzamelpagina, lees meer over de paai van de karper of over onze vakantieverhalen.