De diagnostiek via electro-acupunctuur werd ontwikkeld door Dr. Reinhold Voll in 1953. Hij was aanvankelijk huisarts en acupuncturist en niet helemaal tevreden met de resultaten van de klassieke (Chinese) acupunctuur en met de wat mystieke achtergronden er van. Hij zocht naar een manier om deze vorm van Traditionele Chinese Geneeswijzen overzichtelijker en gemakkelijker toepasbaar te maken.

Dr. R. Voll

In de klassieke acupunctuur gaat men uit van de veronderstelling, dat gezondheid een energetisch evenwicht is van de organen, waarbij ieder orgaan, afhankelijk van de gezondheidstoestand energie produceert, die via bepaalde plaatsen op de huid, de zgn acupunctuurpunten, is te beinvloeden. Voll ontwikkelde een methode om deze energie met behulp van een apparaat te meten.

In de electro-acupunctuur wordt de weerstand voor electrische stroom in een bepaald acupunctuurpunt bepaald. Tussen een zeker acupunctuurpunt en een bepaald orgaan bestaat direct verband. Bij de methode volgens Voll blijkt, dat de weerstand van het acupunctuurpunt een maatstaf is voor de energie in een bepaald orgaan en daarbij een weerspiegeling van de functietoestand waarin het verkeert.

Het blijkt mogelijk op acupunctuurpunten selectief in te werken. Via deze punten is het ook mogelijk de energie van een bepaald orgaan zonodig in evenwicht te brengen. Het hieruit ontwikkelde systeem werd "de electro-acupunctuur volgens Voll" genoemd.